Xosrov Barışan(خسرو باریشان)

Nə qərib axtarışdır!—Cansız dirilər şəhrində--Tikrarın tikrarında—Özümün ilkində--Sonumu axtarıram

پنج‌شنبه 28 اسفند‌ماه سال 1393 Saat 01:43 ق.ظ

کیتاب ائندیر...Kitab endir




Xosrov Barışan”ın “İçdim Təbrizin ışıqlarını” kitabı yayınlandı. Bu kitabı endirmək üçün buraya tıxlayın. 

Yapışdırmalar: Azərbaycan ədəbiyatı، Latin Əlefbasıyla، Xosrov Barışan، İçdim Təbrizin ışıqlarını
جمعه 2 خرداد‌ماه سال 1393 Saat 02:17 ب.ظ

KİBRİT SATAN QARI

Əllərində kibrit,
  Ah... kibrit satan qız;
Ahın yaman yandıracaq...

Yanır...

Yandı...

Dingələn bir gecə olacaq...

Olur...

Oldu...

Bəxtin avrupada

 "Hans krestian anderson"un

   Qələminin cövhərindən də qara.

Və əlbəttə dəlisov bir qar yağacaq...

Yağır...

Yağdı...

Artıq rahat ol, utanma, aç ləçəyivi;
O qədər saçların ağarmış ki

 Naməhrəm də görənməz saçlarıvı.

Tanrıların başı nəm-harda qarışıb!!!

 

Bura Təbriz;

Şair adlı bir pasaj önündə döşən.

Fasilələrdə mi bəzənib qadın oldun sən!?,

                                            Şeir oldun sən!

Dinmə,

 Dil tökmə,

             Sus...

               Sus...

Sayqı duruşundayam mən.

Danışır gözlərində bir sukut!

Oxunur ölkəmin milli marşı...

Bax...

 Bax...

  Bax...

   Çırpınır bir şəhər..,

           Çırpınır ürək..,

                 Titrəyir əl...

                  Qocalığıvı yazmaq

                    Mənim payım olur.

Və nəfəs...

      Nəfəs...

          Həvəs...

 

Həvəs...

  Nəfəs...

    Həvəs...

 

Həvəs...

 Həvəs...

  Həvəs...

 

Səs...

 Səs...

  Səs...

   Xiyavan!!!

 

 Hər kəsi ilgiləndirən bir sov:

  "Şəkilla məməsini eşiyə qoymuş,

     Orasından yapışıb oynayır Maykel cəkson."

Ehey şu şəhərdə şeirlərivə şişən şeyi şişmiş şair

                                                          Sən tükətdir,

                                                           Tükətdirsin muxatəbin:

                                                                               Oh my god...

                                                                                   Yee... yee...

                                                                                         Oh yee...

Yerikləyirəm zirhov...

  Post modern doğam!!!

Pəhov

 Hələ təxt üstünü götüm görməmiş.

Yox

 Yol getməyirsən yuxuda,

       Yuxundan yollar geçir!

Bir mən gedir səndən

                  Bizə həsrət

                   Kibrit satan qarı;

Sən darvinism təbiəti tək,

Sən kapitalism cəmiyəti tək

                                 Qat-qat

                                  Qat içində uyumlu,

                                   Qat dışında mütəzad!

Ah... əlbəttə bir

 Şıdırğı yağış yağacaq,

Yağır,
Yağdı.

Dur gizlət

 Gözyaşlarıvı yağmurda

Və sonra son kibritivi çax,
Qızışsın,

Işıqlansın,
Arınsın

 Bu son şeirimi yazım.

 

Şeir:Xosrov Barışan

2012

Yapışdırmalar: خسرو صلح کننده
چهارشنبه 16 بهمن‌ماه سال 1392 Saat 07:27 ب.ظ

DUZLU GƏLİNİM

Ey

 Səni özgə özgəyə pay verən

                            Damo bəzək

                              Duzlu gəlinim;

Gözlərin

  Göm-göy bir dəniz...

O(Bu) yenələnən heçlaqda

            Gərdəyə girəcəksən!

Qızlığı getmiş bir kəniz.

Yumruqların izindən

     Göm-göy bir bəniz...

Dərd çox,

 Həmdərd yox,

            Yanıram...

Ağlaya bilməyirsən,

Yağıram.

Ah nə olardı bir gözlərivə bağıram:

-"Ehey dəniz...

              Dəniz...

               Susqunluğunda parıldayır

                       Silahımın sadəcə əksi!!!"

Və sızlaya bilməyirəm də, sezirəm.

Arzıların gözyaşlarımdan da arın...

Gözlərin qurumuş mu?!

Duzluluğun duzlağa dönməkdədir, vax, vax...

Ahıvın burulqanında dağılır..,

                        Dağılır bir yarın.

Yarım...

  Yarım...

      Mənim bu yox ha varda doğma varım.

Sevgilisiz

 Ögey bir dul kimi

   Korlanıb turşayacaqsan;

Şeirimin gəmisi

 Kaptansız qalacaq!

Dodu dolanacaq

 Düşüncəmin dalqaları.

Vay...

  Vay...

      Bu yuxuqalaqda

       Birdən-birə daşlansaq da

Artıq gecdir əzizim,

             Mənim izim.

Oğulur..,
 Oğulur umud

  Yumruqlarımda...

 

Şeir dediyimsə

 Silahsız bir fədayi çerikdir

     Adını URMU qoyduğum

             Sevgilimi qurtarmağa.

Sevişmək artıq yasaqdır.

Tikanlı məftillər çəkilmiş gözlərimə!

Aman allahım!!!

 Bağrı çatlamış...

Qəbir gözlü gözəlim

        Açınca gözlərivi

         Baxışıva quylanıram.

Ax...

 Ax...

  Ey-vay

   Gəlinlik var,

       Gəlin yox!!!

 


Şeir: Xosrov Barışan

1391/11/...

Yapışdırmalar: Latin Əlefbasıyla
شنبه 2 آذر‌ماه سال 1392 Saat 10:32 ب.ظ

دیکله مه ی شعر کؤنده لن...Köndələn şeirinin oxunuşu



نام شعر: کؤنده ­لن

شاعر: خسرو باریشان

دکلمه کننده: خسرو باریشان

شما می توانید این دکلمه را با کلیک براینجا دانلود نمایید.

 

 

Şeirin adı: Köndələn

Şair: Xosrov Barışan

Şeiri oxuyan: Xosrov Barışan

Siz bu şeir oxunuşunu buraya tıqlamaqla endirə bilərsiniz.

Yapışdırmalar: Xosrov Barışan
دوشنبه 29 مهر‌ماه سال 1392 Saat 01:18 ب.ظ

چیرپینما...ÇIRPINMA

سن... 

  گؤزلرینده بیر دنیز. 

  دنیزده بیر تکنه. 

  تکنه(1)ده بیر شاعیر. 

  کاغاذدا بیر شئعیر. 

  شاعیرین اوره ­ینده سن. 

  □□□

  چیرپینیر اورک... 

  چیرپینیر کاغاذ... 

  چیرپینیر تکنه... 

  چیرپینیر دنیز... 

  چیرپینیر من... 

   

  ------------------------------------- 

  1.تکنه: لِنج(فارسجا) 

   

  شعر: خسرو باریشان 

  1392/2/... 


Sən...

Gözlərində bir dəniz.

Dənizdə bir təknə.

Təknə(1)də bir şair.

Kağazda bir şeir.

Şairin ürəyində sən.

□□□

Çırpınır ürək...

Çırpınır kağaz...

Çırpınır təknə...

Çırpınır dəniz...

Çırpınır mən...

 

-------------------------------------

1.Təknə: Lenc(farsca)

 

Şeir: Xosrov Barışan

1392/2/...

Yapışdırmalar: Azərbaycan ədəbiyatı
سه‌شنبه 23 مهر‌ماه سال 1392 Saat 01:33 ب.ظ

اوُشاق...UŞAQ



دئمه:«- نییه اوُشاقسان؟» شاعیرلر اوُشاق اؤلر.

  شعر دوغاراق جان وئرَر، اؤلومدن قاباق اؤلر. 

 

خسرو باریشان

1392/7/3


---------------------------------------------------------


Demə:((-Niyə uşaqsan?)) şairlər uşaq ölər.

Şer doğaraq can verər, ölümdən qabaq ölər.

 

Xosrov Barışan

1392/7/3

Obaşdan, Saat: Bir

Yapışdırmalar: Azərbaycan ədəbiyatı
جمعه 17 خرداد‌ماه سال 1392 Saat 07:09 ب.ظ

اورمونون حوزون بَدیزی(1)....URMUNUN HÜZÜN BƏDİZİ



  ائله بیل بیر حوزون بَدیزییدی..!

  گل-گئت­ لرین اورتاسیندا 

    اؤز یالقیزلیغینی قوجاقلامیش 

                         بیر دیشی کدر، 

                             یاغیش سیرغالی گؤزل. 

  چاتیلماز یوکلو آرزی بولودلاری 

                       باشیندا اوچوردو، 

  و گئرچه یین قوورا هایلی قوشلاری 

                          هئیکلینه سیچیردی! 

  بو قارانلیق-قان چؤککه ­لرله 

    گؤزلرینده یاش دامجیلارینی سایانمازدیم! 

  توخونسایدیم؛ بوغولاردیم، بیلیرم. 

  بئله بیر یوخو-قالاقدایسا 

    گولوشونو ایسته دیم، واا...ای 

       آللاه بلامی وئرسین، گولدو... 

  سؤکولدو بنیزی؛ 

    بیر پارادوکس دنیزی... 

  ائله بیر اؤپدوم کی... 

   ییخیلدی اینتئرنئتده کیچیک دونیا کندی!!! 

   

  ائله­ بیل اؤز ایچینی قاپادان بیر قاپییدی! 

  بوتون سئوگیلره باکیره بیر دیشی. 

  سئویشمه­ میز اوزاقلیقییدی...! 

  زامان بیر قبیر قازان 

    یاشادیقجا اؤزونو قویلاییردی! 

   

  ائله­ بیل کشف­ اِئدیلمه­ میش بیر آدایدی، 

  یا دا کی بوتون نقشه ­لردن آدینی سیلمیشدی!!! 

  آرامیزداکی کؤرپو 

              قوروتموشدو 

                 هر ایکیمیزی ده! 

  اینتئرپول بئله تاپانمازدی 

          گیزلی-آیدین سئودامیزی. 

  یورقوندوم شپه­ سیزلیکدن 

     اوتوروب گؤزلرینین قهوه ­سینی ایچدیم. 

   

  ائله­ بیل لوله­ سی توتوق بیر توفنگییدی، 

  اَرکک الینده توتساق... 

  قَهَر گوللَه کیمی 

    بوغازینی بیچمکده..، 

  و هر آن 

     اؤز گؤزیاشینی ایچمکده... 

  «بوراخیب گئتمه، نولار... 

                  سئویرم سنی 

                     ائی یار» دئدیم؛ 

  آغلادی... 

    آغلادی... 

       آغلادی...


ائله­ بیل هرگون 

    یازیلیب اوخونمایان کیتابییدی! 

  آچیلیب واراقلاندی اؤنومده گئچمیشی؛ 

  دئشدی اوره ­ییمی 

    گول-یارا سؤزجوکلری..، 

  آغلادیم... 

    آغلادیم... 

      آغلادیم...

  ⎕⎕⎕ 

  سسین معصومیت موزه ­سی، 

    آچاری ایتمیش بیر قاپیدیر سؤزلرین. 

  آغلاما آی قیز... 

  اَوَدیر دَده ­نین یالنیشلاری. 

  من تبریزین قاراگیله ­سی؛ 

         بیر جادّه وار کی اوندا 

                          قورخورام 

                            اؤلومون توووندان..! 

  سن اورمونون آلاگیله ­سی؛ 

                             ترپَن... 

                               سیلکه ­لن... 

                                    دالقالان... 

                                       بوتون قیفیللاری آچ. 

  بو شئعیر بیر ماهنی 

      بو ماهنی بیر آچار 

                      ناچارلیغیوا...

---------------------------------------------------------- 

1. بَدیز: مجسّمه


شعر: خسرو صلح کننده(باریشان)

1392/3/15


Eləbil bir hüzün bədiziydi..!

Gəl-getlərin ortasında

  Öz yalqızlığını qucaqlamış

                         Bir dişi kədər

                          Yağış sırğalı gözəl

Çatılmaz yüklü arzı buludları

                         Başında uçurdu

Və gerçəyin qovra haylı quşları

Heykəlinə sıçırdı!

Bu qaranlıq-qan çökkələrlə

Gözlərində yaş damcılarını sayanmazdım!

Toxunsaydım; boğulardım, bilirəm.

Belə bir yuxu-qalaqdaysa

  Gülüşünü istədim, vaa...ay

Allah bəlamı versin, güldü...

Söküldü bənizi

Bir paradoks dənizi...

Elə bir öpdüm ki...

Yıxıldı internetdə kiçik dünya kəndi!!!

 

Eləbil öz içini qapadan bir qapıydı!

Bütün sevgilərə bakirə bir dişi.

Sevişməmiz uzaqlıqiydi, seksimiz ıraqlıq..!

Zaman bir qəbir qazan

Yaşadıqca özünü quylayırdı!

 

Eləbil kəşf edilməmiş bir adaydı,
Ya da ki bütün nəxşələrdən adını silmişdi!!!

Aramızdaki körpü

            Qurutmuşdu

Hər ikimizi də!

İnterpol belə tapanmazdı

Gizli-aydın sevdamızı!

Yorqundum şəpəsizlikdən

Oturub gözlərinin qəhvəsini içdim.

 

Eləbil lüləsi tutuq bir tüfəngiydi,
Ərkək əlində tutsaq...

Qəhər güllə kimi

Boğazını biçməkdə..,

Və hər an

Öz gözyaşını içməkdə...

Buraxıb getmə, nolar...

"Sevirəm səni

Ey yar dedim;

Ağladı...

Ağladı...

Ağladı...


Eləbil hərgün

  Yazılıb oxunmayan kitabıydı!

Açılıb varaqlandı önümdə geçmişi;

Deşdi ürəyimi

  Gül-yara sözcükləri..,

Ağladım...

  Ağladım...

    Ağladım...

⎕⎕⎕

Səsin məsumiyət müzəsi,

Açarı itmiş bir qapıdır sözlərin.

Ağlama ay qız...

Əvədir dədənin yalnışları.

Mən Təbrizin qaragiləsi;

       Bir caddə var ki onda

                           Qorxuram

Ölümün tovundan..!

Sən Urmunun alagiləsi;

Tərpən...

Silkələn...

Dalqalan...

Bütün qıfılları aç.

Bu şeir bir mahnı

  Bu mahnı bir açar

               Naçarlığıva...

------------------------------------------------------------------------------

1.Bədiz: heykəl                               
 

Şeir:Xosrov Barışan

1392/3/15

Yapışdırmalar: Xosrov Barışan
جمعه 9 فروردین‌ماه سال 1392 Saat 08:39 ب.ظ

چاغداش غزل...ÇAĞDAŞ QƏZƏL

Xosrov Barışan 

 

چون محبّت چاخیرین گؤزلریندن ایچدی غزل، 

  ائله کئفلندی بَتر، آل ایشیغی گئچدی غزل. 

   

  سارایین تانریچاسین اؤومه­یه­لی؛ حُرّ اوچورام. 

  دویوب اینسان سَسینی، خَلق ایچینی سئچدی غزل. 

   

  دیل باغین یاغمالادی یاد سؤز ایله اَسکی غزل! 

  یئنیلندی، او آلاق اوتلارینی بیچدی غزل. 

   

  بعضی سؤز آل-وئر ائدنلر ده مودئرنیک دئیرَک؛ 

  ایزملر نوختاسی بئینینده سانیر کؤچدو غزل. 

   

  اَکله­میر بیر یئنی قات، اؤز قاتینی هئی داغیدیر!!! 

  یامسیلیر اؤزگه­نی هر زاددا، دئییر هئچدی غزل. 

   

  دا غزلسیز ییخیلار موسیقی آدلی ساراییم؛ 

  مالاتیمدیر موغامیم، اونداکی کرپیچدی غزل. 

   

  هامی باخ؛ آل-وئر ائدیر، شعر یازیرسان «باریشان»!!! 

  گَده مودلار بازاریندا یئکه بیر سوچدو غزل!  

 

شعر: خسرو باریشان 

 

------------------------------------------------------------- 

 

Çün məhəbbət çaxırın gözlərindən içdi qəzəl, 

Elə kefləndi bətər, al ışığı geçdi qəzəl.  

 

Sarayın tanrıçasın övməyəli; hürr uçuram

Duyub insan səsini, xalq içini seçdi qəzəl. 

  

Dil bağın yağmaladı yad söz ilə əski qəzəl!

Yeniləndi, o alaq otlarını biçdi qəzəl. 

  

Bəzi söz al-ver edənlər də modernik deyərək;

İsmlər noxtası beynində sanır köçdü qəzəl. 

  

Əkləmir bir yeni qat, öz qatını hey dağıdır!!!

Yamsılır özgəni hər zadda, deyir heçdi qəzəl. 

  

Da qəzəlsiz yıxılar musiqi adlı sarayım;

Malatımdır muğamım, ondaki kərpiçdi qəzəl. 

  

Hamı bax; al-ver edir, şer yazırsan ((BARIŞAN))!!!

Gədə modlar bazarında yekə bir suçdu qəzəl! 

 

 Şeir:Xosrov Barışan 

یکشنبه 17 دی‌ماه سال 1391 Saat 09:17 ب.ظ

کؤنده لَن...KÖNDƏLƏN

بو شعر پهلوی رژیمینه قارشی ساواشان شهیدلره سونولور:

  بعضاً  

     ائشییینده­کیلردن 

             ایچینده­کیلر 

                  آغیر گلینجه؛ 

                         آغلایارسان...

  یوللار...

     دورقون سوداکی ایلان کیمی 

                      قیوریلیب هئی اوزانار، 

                                                             یورولارسان... 

  آرتیق سن 

      یاشاییشیوی 

          یوخولاریندا یاشایارسان! 

  هرزاد واردان دا یالان کیمی، 

                                    آنلایارسان! 

  قورخولو بیر اوز اولار سئودیکلرین 

                                             چیغیریب... 

                                                 چیغیریب... 

                                                     اؤز سسیندن دیسکینیب 

                                                                              اویانارسان..! 

   

  کلمه­لر اولدوز کیمی یئکه­لر 

                     درینلیییوین گئجه­سینده 

                                        شعرلر قوشارسان. 

  شوبهه بیر باتلاق کیمی... 

         تومانسیز، دونیانین دوز اورتاسیندا 

                                     چابالادیقجا باتارسان..! 

  ایچینده بوغولموشلار 

    ساعاتسیز بیر بومبا تک، 

                     جنّتیوه یئتیشمه­دن 

                            جهندم یارادارکن 

                                               پاتلایارسان! 

  اورتا دوغونو ساواشلار باسار..! 

  اورادا سن؛ 

     عدالتسیز بیر سرحدّده دوغولارسان..! 

                             و هئموفیلی بیر یارا کیمی 

                                                       قانایارسان! 

  ها اَللَشرسن دیلسیز بیر آغیزدا دانیشماغا 

  ها اَللَشرسن دیلسیز بیر آغیزلا دانیشماغا؛ 

  نفت بوشقالاری سیلاحلارا چئوریلر، 

                                             ساتیلارسان..! 

  اؤزو ده بیر چولاق قاریشقایا قییمادان 

                                             اوزو یوخاریدا 

                                                    آخسایارسان. 

  آیاقلارین چکه­بیلمز کؤنده­لنلیییوی، 

                                              ییخیلارسان. 

  ایچین پوزار نیقابیوین بویاسین، 

                                      چورویوب... 

                                          چورویوب... 

                                              یوخ اولارسان!!! 

   

  آه... 

    نه غریب شئی­دیر 

       سئودیکلرین اوچون 

            سئومه­دیکلریوی سئومک! 

  بارماغین آغزیندا هئی سوروشارسان. 

  و چاره­سیز 

      عادت­ائتمه­یه چالیشارسان. 

  □□□ 

  تبریزین آخشاملاریندا 

                              یالقیز، 

                                 چولاق بیر قورد یاشارمیش، 

  کیمسه ائشیتمزمیش 

                            سسینی 

  کیمسه­یه دویورمازمیش 

                                سسینی 

                                   اؤز ایچینه اولارمیش!!. 

                                   اؤز ایچینده اولارمیش!!. 

   

-----------------------------------------

  شعر:خسرو صلح­کننده(باریشان) 

   

1391/3/25


-----------------------------------------


Bəzən ağır gəlincə içindəkilər dışındakılardan;

Ağlayarsan...

Yollar...

Durqun sudaki ilan kimi

Qıvrılıb hey uzanar,

Yorularsan...

Artıq sən

Yaşayışıvı

Yuxularında yaşayarsan!

Hərzad vardan da yalan kimi,
Anlayarsan!

Qorxulu bir üz olar sevdiklərin

Çığırıb...

Çığırıb...

Öz səsindən diksinib

Oyanarsan..!


Sözcüklər ulduz kimi yekələr

Dərinliyivin gecəsində

Şeirlər qoşarsan.

Quşqu bir batlaq kimi...

Tumansız, dünyanın düz ortasında

Çabaladıqca batarsan..!

İçində boğulmuşlar

Saatsız bir bomba tək,
Cənnətivə yetişmədən

Cəhəndəm yaradarkən

Patlayarsan!

Orta doğunu savaşlar basar..!

Orada sən;

Ədalətsiz bir sərhəddə doğularsan.

Və hemofili bir yara kimi

Qanayarsan!

Ha əlləşərsən dilsiz bir ağızda danışmağa

Ha əlləşərsən dilsiz bir ağızla danışmağa;

Nəft boşqaları silahlara çövrülər,

Satılarsan..!

Özü də bir çolaq qarışqaya qıymadan

Üzü yuxarıda

Axsayarsan.

Ayaqların çəkə bilməz köndələnliyivi,

Yıxılarsan.

İçin pozar niqabivin boyasın,

Çürüyüb...

Çürüyüb...

Yox olarsan!!!

 

Ah...

Nə qərib şeydir

Sevdiklərin üçün

Sevmədiklərivi sevmək!

Barmağın ağzında hey soruşarsan.

Və çarəsiz

Adət etməyə çalışarsan.

⎕⎕⎕

Təbrizin axşamlarında

Yalqız,

Çolaq bir qurd yaşarmış,

Kimsə eşitməzmiş

Səsini

Kimsəyə duyurmazmış

Səsini

Öz içinə ularmış!!.

Öz içində ularmış!!.


 ------------------------------------------------------------

Şeir:Xosrov Barışan

 1391/3/25

 

دوشنبه 13 آذر‌ماه سال 1391 Saat 10:07 ب.ظ

بالتا...BALTA

(Uşaq nağılı)



  گئجه چاغییدی؛ آی ایشیغینین آلتیندا اورما­نین ان­قوجا آغاجی «گیرده­کن دَده» هر گئجه­کی  کیمی اورمانین فیدنلرینه اونلارا بیر یاشاییش درسی اولسون دئیه ناغیل سؤیله­ییردی:

  -بیر گون وار ایدی، بیر گون یوخ­ایدی. تانریدان سونرا هئچ کیم یوخ­ایدی. بؤیوک بیر اورماندا بیر منجیل، قیتمیر قارا آغاج یاشاییردی. او آغاج او قَدر اؤزونو بَیَنن و کیلیسییدی کی هئچ زامان یئمیش وئرمزدی. یاعنی بارسیز بیر آغاجییدی. کؤکسوز بیر گؤبَلکدن باشقا هئچ کیمسه­یله دوست دئییلدی. گؤبلک­سه قارا آغاجا تای هامینین دالیسیندا دئدی-قودو ائدردی. اورمانین بوتون بیتکیلرینین کؤکونو ائشمک ایسته­ییردی. چونکی بَتر پاخیل، یامان گیجیکلییدی. قارا آغاج­سا هر یای آغاجلارین بارلانماسینی و اورمانین گئت-گئده بؤیومه­سینی گؤروب گؤزو-گؤتورمزلیکدن سورکلی اؤز ایچینی یئیردی. دیبینده­کی  گؤبلک­له دئدی-قودو ائتمکدن دئیینگن، سئومز و سئویلمز بیر آغاجا دؤنوشموشدو. اونون بئلنچی پیس خویو و هابئله خایین بیر بیتکییله دوستلوق ائتمه­سی، سونوندا بیله­سینین خسته­لنمه­سینه سبب اولدو. قارا آغاج گئت-گئده اؤز ایچینده قورد قویوردو. سونوندا کؤکو قورویوب گؤبلک کیمی کؤکسوز اولدو. بویو هوندور اولدوغونا گؤره دَنگه­سینی قورویا بیلمه­ییب آیاق اوسته دورانماییردی. سونوندایسا گوجسوزلوکدن باییلیب آشدی.  بو آرادا سیرداشی اولان خایین گؤبلک­سه آغاج آشارکن اونا باخیب دئدی:

- هه، بللی­دیر دا اؤزونه و اؤز دوغمالارینا دالی چئویرن صفئیین سونو بئیله اولار. سونرایسا قاققیلداماغا باشلادی. گولرکن ده آرا-بیر بو سؤزو تیکرارلاییردی:

- آی آللاه بو پخمه­لردن بول ائیله، گولدوک اوره­ییمیز آچیلدی.

  آمما  قارا آغاجین اؤزونه دوشمن سایدیغی سویداشلاری، یاعنی آغاجلار اونون دئوریلمه­سینی گؤروب بَتر اوزولدولر. بیر-بیرلرینه «- آ... یازیق اولدو قارا آغاجا، کشکه گله­جه­یینی دوشونه­یدی. داورانیشلاریندا دوشونجه­لی اولسایدی،  اؤز دوست-دوشمنین دوغرو تانیسایدی؛ بئیله بیر سونوج اونو گؤزله­مزدی. بیز اونو توتدوغو یولو یالنیش­دیر دئیه؛ نئچه یول اویارمیشدیق، آنجاق بیزیم سؤزوموزه قولاق­آسماییب، او هوللوک، کؤکسوز گؤبله­یین یالانلارینا آلداندی. نه اولسا دا آرامیزدان کؤچوب گئدن بیر آغاج­دیر. بیزیم سویدان­دیر. اورمانیمیزین باشی ساغ اولسون. تانری گوناهلارین باغیشلایاراق اونا رحمت ائیله­سین.» دئیه­رک اونا یاس توتدولار. 

   

  بیر نئچه گون سونرا آغاجین دوشدویو یئردن آدام­اوغلو آدلانان  یاشلی بیر ایکی­آیاقلی حیوان گئچیردی. گئچرکن آدامین گؤزو دئوریلمیش آغاجا دوشدو. بیر او یانینا باخدی، بیر بو یانینا. بیر نئچه یول الی­یله تاققا-تاق آغاجدان چالاندان سونرا «- یوخ یاخشی­دیر، ایشیمه یارار. بو آغاجدان بتر بالتا ساپی چیخار.» دئییب، چیخیب گئتدی.

  بو آرادا آغاجلارین ایچینه یامان وَلوَله دوشموشدو:

- «گؤره­سن آدام­اوغلونون دئدییی بالتا ساپی نه دئمکمیش!؟» دئیه آغاجلار بیر-بیرلریندن سوروشوردولار. گؤبلک­سه بو قارقاشادا سینسی-سینسی اؤز ایچینده هیریلداییردی. بیردن آغاجلارین بیرینین گؤزو اونا دوشدو سئوینجَکلییین گؤروب سوروشدو:

- «آی یاراماز گؤبلک اولمایا سن بالتا ساپینین نه اولدوغونو بیلیرسن؟ دئ گؤرک نه­دیر؟ بو دا سنین اویونبازلیقلاریندان بیری اولمایا!؟»

  گؤبلک آغاجا آلتدان-آلتدان باخیب، «- ایندی آچیب دئسم؛ داد وئرمز. آنجاق بیر ایپ-اوجو وئریم ها..، سونوندا من آرزیما چاتاجاغام.» دئیه جاواب وئردی. سونرا دا هیرناماغا باشلادی. گؤبَله­یین بو سؤزلری اورمانا بیر هؤووشنه سالدی.

  سونرا آدام­اوغلو بیر آرابا گتیریب قارا آغاجی اؤزویله آپاردی. یاشلی آدام قارا آغاجی کسیب دوغراییب چوخونو اودون ائدیب آمبارا ییغدی. آنجاق یاخشی بیر پارچاسین سئچیب دیقّتله یونتالایاندان سونرا باشینا پولاددان آغزی ایتی قاندال کیمی بیر بؤرک گئچیردیب آدینی بالتا قویدو. بئیله­لیکله ایشه یارادیغی اوچون بالتا جانلانیب یاراندی.

   

  گونلرین بیر گونو اورمان یئنیجه یوخودان اویانمیشکن هوندور قلمه آغاجی اوزاقدان آدام­اوغلونون گلدییینی گؤرر. آمما  بو یول چیینینه  تانیش اولان پولاد بؤرکلو بیر آغاج کسییینی میندیرمیش­ایدی. قلمه آغاجی خبری بوتون اورمانا بیلدیرر. گؤبلک خبری ائشیدر-ائشیتمز شادلیغا باشلایار. آغاجلار گؤبله­یین شنلیییندن آدامین چیینینده­کینین بالتا اولدوغونو بیلرلر. آدام یاخینلاشاندا بالتانین ساپین تانییارلار. دئمک او ساپ گؤبله­یین آلداتدیغی قارا آغاجدان عَمَله گلمیش­ایدی، آنجاق ایندی بالتا آدلانمیش و آدامین چیینینده اؤوونجک اوتورموشدو.

  بیردن-بیره آدام آغاجلارین بیرینه یاخینلاشار. الییله بالتانین ساپیندان یاپیشیب بالتانین ایتی پولاد باشینی مؤحکم آغاجا وورماغا باشلایار. یازیق، چاراسیز آغاج تیتره­ییب، چابالاییب سونوندا ضربه­لرین ائتکیسینده کسیلیب یئره دوشر. قالان آغاجلارسا بو گؤرونتویو گؤرمکدن قورخویا دوشرلر. هامیسی بالتانین ساپینا  

 - «ائهئی ساپ، سن اؤزون ده بیزدنسن آخی. گئچمیشه باخیب درس آل. نییه اؤز قارداشلاریوین، اؤز سویداشلاریوین جانینا قصد ائدیرسن؟! نییه سنین کؤکووو ائشن دوشمنله ال-بیر اولموشسان؟! بو ال-بیرلیک بیر چییینه مینمک اوچون مو؟ ده­یَرمی بونا؟ گؤر نه ده­یَری، نه­ایله ده­ییشدیریرسن! بیر آز دوشون، اؤزووو تانی. بیر اؤزووه گل، گؤر کیمسن. او آدام ایندی سنی چیینینه میندیرسه ده؛ سنی سئودیییندن، سایدیغیندان دئییل، بلکه سنی اؤز هدفینه آلت ائتدییینه گؤره­دیر. سندن منفعت گؤتوردویونه گؤره­دیر. بیل او سندن دئییل. سنه هئچ زامان اورک یاندیرماز. باشینداکی کؤله­لیک قاندالینی سؤک، آت. یوخسا سونون یامان اولاجاق.»  دئیه سسلنرلر.

  آمما بالتا ساپینی بوش-بوش اؤوونج بورگه­له­دییینه گؤره اؤزونو ائشیتمزلییه ووراراق آدام اوغلویلا ایش-بیرلییینی سوردورر.

   

  بئیله­لیکله هفته­ده اوچ گون؛ آدام اورمانا گلیب آغاجلاری بالتایلا کسیب آپاریب هفته بازاریندا ساتیردی. آغاجلار دا هرگون عئینی سؤزلرله بالتانین ساپینی اویاریردیلار. آنجاق بالتانین ساپی گؤز یاشلارینا باخماییردی! اورمان­سا گوندن گونه یاشیللیقدان توکه­نیردی.

   

  گونلر، هفته­لر، آیلار بئیله­جه سوووشدو.

   

  قیش فصلی آرتیق گلیب چاتماقدایدی. آدام­اوغلویسا آغاجلاری کسیب ساتماقدان بَتر پول قازانمیشدی. اؤزونه بیر کؤشک قاییرمیشدی. کؤشکون ایچینده بوتون دینجلیک آراجلاری ساغلانمیش­ایدی. آیریجا آدام بیر نئچه توکان آلیب اونلاری ایجاره­یه وئرمیشدی. بئیله­جه گلیری او توکانلاردان ساغلانماقدایدی. آرتیق اَمکلی اولماق چاغی گلیب چاتمیشدی. بئیله­لیکله ده ایشله­مه­یینه گرک یوخ­ایدی.

   

  بیر گون سحر قار دانالاری گؤیدن یئره دوشمه­یه باشلامیشکن؛ آدام­اوغلو بالتانین اولدوغو آمبارا دوزنلندی. بالتا آدامین گلدییینی گؤروب چییینه مینمک هَوَسییله سئوینمه­یه باشلادی. او یئنه اورمانا آپاریلماغینی سانیردی. آنجاق بو یول آدام بالتانی اؤزویله کؤشکونون ایچینه آپاردی و شومینه اوجاغینین قاباغیندا دایاندی. سونرا باسقییلا بالتانین ساپینی باشیندان آییریب ساپینی اوجاغین اودونا تولازلادی.

   

«گیرده­کن دَده» آغاجی ناغیلینی بیتیریب فیدنلره دئدی:

- «خوش یوخولار گؤره­سینیز گله­جه­یین اورمان آغاجلاری.»    

 

  هَن سئومه­لی، دادلی، دوزلو، آغیللی اوشاقلار اَیَر سیز ده بیر گئجه واختی دوشونه-دوشونه بیر اورمانداگزسه­نیز یقین اورما­نین ان­یاشلی آغاجیندان بو ناغیلی ائشیدرسینیز.

   

  ----------------------------------------- 

  یازان: خُسرو صُلح­کننده( باریشان  )


-----------------------------------------


Gecə çağıydı; Ay ışığının altında ormanın ən qoca ağacı “Girdəkən dədə” hər gecəki kimi ormanın fidənlərinə onlara bir yaşayış dərsi olsun deyə nağıl söyləyirdi:

-Bir gün var idi, bir gün yox idi. Tanrıdan sonra heç kim yox idi. Böyük bir ormandə bir məncil, qıtmır qara ağac yaşayırdı. O ağac o qədər özünü bəyənən və kilisiydi ki heç zaman yemiş verməzdi. Yəni barsız bir ağacıydı. Köksüz bir göbələkdən başqa heç kimsəylə dost deyildi. Göbələksə qara ağaca tay hamının dalısında dedi-qodu edərdi. Ormanın bütün bitkilərinin kökünü eşmək istəyirdi. Çünki bətər paxıl, yaman gicikliydi. Qara ağacsa hər yay ağacların barlanmasını və ormanın get-gedə böyüməsini görüb gözü-götürməzlikdən sürəkli öz içini yeyərdi. Dibindəki göbələklə dedi-qodu etməkdən deyingən, sevməz və sevilməz bir ağaca dönüşmüşdü. Onun belənçi pis xuyu və habelə xayin bir bitkiylə dostluq etməsi, sonunda biləsinin xəstələnməsinə səbəb oldu. Qara ağac get-gedə öz içində qurd qoyurdu. Sonunda kökü quruyub göbələk kimi köksüz oldu. Boyu hündür olduğuna görə dəngəsini qoruya bilməyib ayaq üstə duranmayırdı. Sonundaysa gücsüzlükdən bayılıb aşdı.  Bu arada sırdaşı olan xayin göbələksə ağac aşarkən ona baxıb dedi:

- Hə, bəllidir da özünə və öz doğmalarına dalı çövürən səfeyin sonu belə olar. Sonraysa qaqqıldamağa başladı. Gülərkən də ara-bir bu sözü tekrarlayırdı:

- Ay Allah bu pəxmələrdən bol eylə, güldük ürəyimiz açıldı.

Amma  qara ağacın özünə düşmən saydığı soydaşları, yəni ağaclar onun dövrülməsini görüb bətər üzüldülər. Bir-birlərinə “- A yazıq oldu Qara ağaca, kəşkə gələcəyini düşünəydi. Davranışlarında düşüncəli olsaydı,  öz dost-düşmənin doğru tanısaydı; beylə bir sonuc onu gözləməzdi. Biz onu tutduğu yolu yalnışdır deyə neçə yol uyarmışdıq ancaq bizim sözümüzə qulaq asmayıb, o hüllük köksüz göbələyin yalanlarına aldandı. Nə olsa da aramızdan köçüb gedən bir ağacdır. Bizim soydandır. Ormanımızın başı sağ olsun. Tanrı günahların bağışlayaraq ona rəhmət eyləsin.” Deyərək ona yas tutdular.   

 

Bir neçə gün sonra ağacın düşdüyü yerdən adam oğlu adlanan  yaşlı bir iki ayaqlı heyvan geçirdi. Geçərkən adamın gözü dövrülmüş ağaca düşdü. Bir o yanına baxdı, bir bu yanına. Bir neçə yol əliylə taqqa-taq ağacdan çalandan Sonra “-Yox yaxşıdır, işimə yarar. Bu ağacdan bətər balta sapı çıxar.” deyib çıxıb getdi.

Bu arada ağacların içinə yaman vəl-vələ düşmuşdu:

“-Görəsən adam oğlunun dediyi balta sapı nə deməkmiş!?” deyə ağaclar bir-birlərindən soruşurdular. Göbələksə bu qarqaşada sinsi-sinsi öz içində hırıldayırdı. Birdən ağacların birinin gözü ona düşdu sevincəkliyin görüb soruşdu:

-“Ay yaramaz göbələk olmaya sən balta sapının nə olduğunu bilirsən? De görək nədir? Bu da sənin oyunbazlıqlarından biri olmaya!?”

Göbələk ağaca altdan-altdan baxıb “-İndi açıb desəm; dad verməz. Ancaq bir ip-ucu verim ha, sonunda mən arzıma çatacağam.” Deyə cavab verdi. Sonra da hırnamağa başladı. Göbələyin bu sözləri ormana bir hövüşnə saldı.

Sonra adam oğlu bir araba gətirib qara ağacı özüylə apardı. Yaşlı adam qara ağacı kəsib doğrayıb çoxunu odun edib ambara yığdı. Ancaq yaxşı bir parçasın seçib diqqətlə yontalayandan sonra başına poladdan ağzi iti qandal kimi bir börk geçirdib adını balta qoydu. Beyləliklə işə yaradığı üçün balta canlanıb yarandı.

 

Günlərin bir günü orman yenicə yuxudan oyanmışkən hündür qələmə ağacı uzaqdan adam oğlunun gəldiyini görər. Amma  bu yol çıyninə  tanış olan polad börklü bir ağac kəsiyini mindirmiş idi. Qələmə ağacı xəbəri bütün ormana bildirər. Göbələk xəbəri eşidər-eşitməz şadlığa başlayar. Ağaclar göbələyin şənliyindən adamın çiynindəkinin balta olduğunu bilərlər. Adam yaxınlaşanda baltanın sapın tanıyarlar. Demək o sap göbələyin aldatdığı qara ağacdan əmələ gəlmiş idi, ancaq indi balta adlanmış və adamın çiynində övüncək oturmuşdu.

Birdən-birə adam ağacların birinə yaxınlaşar. Əliylə baltanın sapından yapışıb baltanın iti polad başını möhkəm ağaca vurmağa başlayar. Yazıq çarasız ağac titrəyib çabalayıb sonunda zərbələrin etkisində kəsilib yerə düşər. Qalan ağaclar bu görüntüyü görməkdən qorxuya düşərlər. Hamısı baltanın sapına

“-Ehey sap, sən özün də bizdənsən axı. Geçmişə baxıb dərs al. Nədən öz qardaşlarıvın, öz soydaşlarıvın canına qəsd edirsən?! Nədən sənin köküvü eşən düşmənlə əl-bir olmuşsan?! Bu əl-birlik bir çiyinə minmək üçün mü? Dəyər mi buna? Gör nə dəyəri nə ilə dəyişdirirsən! Bir az düşün, özüvü tanı. Bir özüvə gəl, Gör kimsən. O adam indi səni çiyninə mindirsə də; səni sevdiyindən, saydığından deyil, bəlkə səni öz hədəfinə alət etdiyinə görədir. Səndən mənfəət götürdüyünə görədir. Bil o səndən deyil. Sənə heç zaman ürək yandırmaz. Başındaki köləlik qandalını sök at, yoxsa sonun yaman olacaq.” Deyə səslənərlər.

Amma balta sapını boş-boş övünc burgələdiyinə görə özünü eşitməzliyə vuraraq adam oğluyla iş-birliyini sürdürər.

 

Beyləliklə həftədə üç gün adam ormana gəlib ağacları baltayla kəsib aparıb həftə bazarında satırdı. Ağaclar da hərgün eyni sözlərlə baltanın sapını uyarırdılar. ancaq baltanın sapı göz yaşlarına baxmayırdı! Ormansa gündən günə yaşıllıqdan tükənirdi.

 

Günlər, həftələr, aylar beyləcə sovuşdu.

 

Qış fəsli artıq gəlib çatmaqdaydı. Adam oğluysa ağacları kəsib satmaqdan bətər pul qazanmışdı. Özünə bir köşk qayırmışdı. Köşkün içində bütün dinclik aracları sağlanmış idi. Ayrıca adam bir neçə tükan alıb onları icarəyə vermişdi. Beyləcə gəliri o tükanlardan sağlanmaqdaydı. Artıq əməkli olmaq çağı gəlib çatmışdı. Beyləliklə də işləməyinə gərək yox idi.

 

Bir gün səhər qar danaları göydən yerə düşməyə başlamışkən; adam oğlu baltanın olduğu ambara düzənləndi. Balta adamın gəldiyini görüb çiyinə minmək həvəsiylə sevinməyə başladı. O yenə ormana aparılmağını sanırdı, ancaq bu yol adam baltanı özüylə köşkünün içinə apardı və şuminə ocağının qabağında dayandı. Sonra basqıyla baltanın sapını başından ayırıb sapını ocağin oduna tolazladı.

 

“Girdəkən dədə” ağacı nağılını bitirib fidənlərə dedi “-Xoş yuxular görəsiniz gələcəyin orman ağacları.” 

Hən Sevməli dadlı düzlü ağıllı uşaqlar əyər siz də bir gecə vaxtı düşünə-düşünə bir ormanda gəzsəniz yəqin ormanın ən yaşlı ağacından bu nağılı eşidərsiniz.

 

------------------------------------------------------

 

YAZAN: XOSROV BARIŞAN

چهارشنبه 5 مهر‌ماه سال 1391 Saat 05:55 ب.ظ

Bəlalı bala


Bu şeir Qaradağın tərpəm vurmuş xalqına sunulur...

 


Şeir: Bəlalı bala

Şair: Xosrov Barışan

Səsləndirən: Xosrov Barışan

Müzik düzənləməsi: Mehdi Növrüzi(Yenigün)

 

Bu şeir oxunuşunu buradan endirə bilərsiniz.

سه‌شنبه 27 تیر‌ماه سال 1391 Saat 03:36 ب.ظ

Şeir oxunuşu

Xosrov Barisan 

 

شعر: سنسیز غزلی 

  شاعیر: خسرو باریشان 

  سسلندیرن: خسرو باریشان 

  بو شعر اوخونوشونو بورادان ائندیره بیلرسینیز.  

 

 

Şeir: Sənsiz qəzəli

Şair: Xosrov Barışan

Səsləndirən: Xosrov Barışan

Bu şeir oxunuşunu buradan endirə bilərsiniz.

 

1 2 3 4 5 ... 9 >>